Kıdem tazminatı, belirli şartların gerçekleşmesi hâlinde işverenin işçiye, çalıştığı süreye karşılık olarak ödediği bir tazminattır. Kıdem tazminatına ilişkin esaslar, 4857 sayılı İş Kanunu yürürlüğe girmiş olmasına rağmen bu konuda hâlen yürürlükte bulunan 1475 sayılı (mülga) İş Kanunu'nun 14. maddesinde düzenlenmiştir.
Kıdem tazminatına hak kazanabilmek için işçinin aynı işverene bağlı olarak en az bir yıl çalışmış olması gerekir. Ayrıca iş sözleşmesinin, kanunda sayılan kıdem tazminatına hak kazandıran nedenlerden biriyle sona ermiş olması aranır; işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedilmesi, işçinin haklı nedenle istifası, askerlik, emeklilik veya kadın işçinin evlilik nedeniyle işten ayrılması bu nedenler arasındadır.
İşçinin kendi isteğiyle ve haklı bir nedene dayanmaksızın istifa etmesi hâlinde, kural olarak kıdem tazminatına hak kazanılamaz. Kıdem tazminatı, işçinin son brüt ücreti üzerinden, çalışılan her tam hizmet yılı için 30 günlük ücret tutarında hesaplanır; her yıl için ödenecek tazminat tutarında kanunda belirlenen bir tavan uygulanır.
Kıdem tazminatı hesaplamasında ücrete ek olarak düzenli ödenen prim ve ikramiye gibi ödemeler de dikkate alınabilir. Kıdem tazminatına ilişkin taleplerin, ilgili zamanaşımı süresi içinde ileri sürülmesi gerekir.
Bu içerik genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır. Somut olayın özelliklerine göre hukuki değerlendirme değişebilir.
İlgili Mevzuat
- 1475 sayılı İş Kanunu m.14
- 4857 sayılı İş Kanunu